Evin baş köşesini Vietnam sanatı dolduruyor; yatak odasının duvarında ise ressam Truong Tan'ın, '90'larda Hanoi'de sergilendiğinde sansüre uğrayan çalışması asılı duruyor. "Tepkiler nedeniyle, Tan'in en sonunda galerinin tüm duvarlarına üç dilde 'özür dilerim' yazdığını hatırlıyorum." Di Renza. Mutfak duvarında ise Amerikalı sanatçı Bradford Edvvards'ın Vietnam'da resmettiği pirinç dolu üç tabak yer alıyor.
Dunhill'de tasarım yöneticisi olarak çalışan Di Renza, 2000'de şirkete katıldığından bu yana, Dunhill'in zengin geleneğini yeniden canlandırma çabasında, "insanlar deri sektöründe yeni bir markanın oluştuğunun pek farkında değiller" diyor. Paris'teki yatağının üzerinde, 20.yüz-yılın başlarında kullanılan, yolcuları ve sürücüleri sıcak tutmaya yarayan, cepleri fermuarlı Dunhill ceketinin bir kopyası duruyor.
Dunhill'in ana mağazasının restorasyonu için büyük uğraş veren tasarımcı için, Paris'teki dairesini şekle sokmak çocuk oyuncağı gibi olmuş. Kentin doğusunda, Bois de Vincennes'e yakın olan ev, eski zamanlarda bir boya atölyesi olarak işlev görüyormuş. Di Renza, daireyi bulduğunda, artık eskisi gibi ham ve endüstriyel bir yapı değilmiş. "Küçük odaları sevmiyorum", diyen tasarımcı, ana mekanı ikiye ayıran bölücüyü kaldırmış ve kendisi için bir soyunma odası yaratmış.
Doktorların ameliyat malzemelerini depolamakta kullanıldıkları siyah cilalı cam sandık, deriyle döşenmiş, 1940'lardan kalma Noguchi taburesi, 1960'lar iskandinavya'sından, çekmecen masa -ki müzik sistemini gözlerden saklamayı başarıyor- ve de ters yüz edilmiş kahve masasının örümcek ayakları üzerine oturtulmuş cam parça... Hepsi gözünüzü yakalıyor. Daha fazla merak ediyorsunuz Di Renza'yı, daha fazla bakıyor, daha çok görüyorsunuz.
